عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
472
كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )
پس از آنك يكى ريخت و از وديت ستدند ، فَلَهُ عَذابٌ أَلِيمٌ او راست عذابى درد نماى درد افزاى . وَ لَكُمْ فِي الْقِصاصِ حَياةٌ - و شما را در قصاص كردن زندگانيست يا أُولِي الْأَلْبابِ اى زيركان خداوندان مزغ « 1 » و خداوندان خرد لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ تا به پرهيزيد . كُتِبَ عَلَيْكُمْ - نبشته آمد بر شما و واجب كردند إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ چون بيكى از شما مرگ آيد إِنْ تَرَكَ خَيْراً اگر از اين جهانى چيزى بگذارد الْوَصِيَّةُ اندرز كردن لِلْوالِدَيْنِ پدر و مادر خويش را ، وَ الْأَقْرَبِينَ و خويشاوندان را بِالْمَعْرُوفِ بچم و انصاف و هموار بى اجحاف ، حَقًّا نبشته آمد آن وصيت بسزا و راستى ، عَلَى الْمُتَّقِينَ بر پرهيزندگان از شرك . فَمَنْ بَدَّلَهُ - هر كه بگرداند آن را بَعْدَ ما سَمِعَهُ پس آنك بشنيد آن را ، فَإِنَّما إِثْمُهُ عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ بزهمندى آن بريشان كه تبديل ميكنند إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ كه اللَّه شنواست دانا . فَمَنْ خافَ مِنْ مُوصٍ - هر كه ترسد از آن وصيت كننده جَنَفاً بيدادى و كژى ، أَوْ إِثْماً يا بزهمندى فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ صلح سازد ميان ايشان فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ بر وى بزهمندى نيست ، إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ كه اللَّه آمرزگارست و بخشاينده .
--> ( 1 ) مزغ مغز ، كذا فى نسختين الف و د .